نه اديبانه نه جادويي نه پر از لطافت! اينجا هر چه هست از شاديست.از جنس همان اشك و خنده و آواز! از همان راهي كه تو(خدا.و نه كس ديگري!) به زور برايم انتخاب كردي! اين بار از خودم است ، نه غير ، كه با وزشي ملايم فرو ريزد...
به خودم نزديك شدم.نزديك تر از ناب ترين لحظه هاي گذشته ام. خدايا صدهزار مرتبه شكرت. براي تشكر از تو به "شدن"ام نزديك خواهم شد.شك نكن!
+نوشته شده در جمعه نوزدهم مهر 1387ساعت15:14توسط شبنم |
|